نوبهار آمد به دشت و باغ و جالیز هم وطن/ با بهاران می شود دنیا دل انگیز هم وطن/ خنده کن ، شوری به پا کن، گل بگوی و گل شنو/ گر مقیم شهر رشتی، یا که تبریز هم وطن/ ... ]]>